Kyoto: hoe kunnen  de doelstellingen van het Kyoto-protocol worden gehaald?

Eind januari keurde het Vlaams Parlement het Kyoto-protocol goed. Dit bepaalt dat ons land zich engageert tegen 2012  ten opzichte van 1990 een CO2- emissiereductie van 7,5% te behalen t.o.v van 1990. Rekening houdend met het feit dat tussen 1990 en nu de emissie van broeikasgassen nog is gestegen, is dit een reductie van 17% t.o.v. 2000.

De uitstoot van broeikasgassen (CO2 is er ťťn van), veroorzaakt door de verbranding van fossiele grondstoffen,  en de daaraan verbonden negatieve effecten van klimaatsveranderingen op natuur, mens en milieu moet worden aangepakt.

Duurzame ontwikkelingen houdt in dat we op lange termijn de emissie kunnen beheersen. Daartoe  is het absoluut noodzakelijk dat elke energiegebruiker een zo groot mogelijke energie-efficiŽntie nastreeft. Niet enkel de industrie moet hiertoe aangezet worden. Ook in particuliere woningen en overheidsgebouwen moet rationeel energiegebruik, en gebruik van energie die weinig emissies met zich meebrengt (bvb. aardgas) worden gestimuleerd. Vooral het  vervoer zal een belangrijke rol spelen in het verminderen van de CO2 uitstoot. Het verkeer en de gezinnen zijn samen verantwoordelijk voor 30% van de uitstoot van broeikasgassen, en moeten dus ten volle participeren aan de doelstellingen.

Voorlopig is niet duidelijk hoe de Regering de doelstellingen wil halen. Lineaire maatregelen zijn niet aanvaardbaar. Bedrijven  die in het verleden grote investeringen hebben  gedaan om energie-efficiŽnt te werken en bedrijven die geen inspanningen hebben gedaan zouden daarrdoor  tot eenzelfde reductie van energiegebruik of emissies moeten komen.

Wat indien een nu al zeer energie-efficiŽnt bedrijf na de aanwending van alle  technische mogelijkheden tot energie-efficiŽntie de opgelegde reductie niet haalt? Moet het dan zijn productie verminderen indien het geen sancties wil krijgen? Het gevaar bestaat dat bedrijven in die situatie zullen verhuizen naar  landen die niet zijn opgenomen in het Kyoto-protocol  (bvb. Aziatische landen). Dat zou ťn een daling van de welvaart in ons land betekenen en globaal gezien een  achteruitgang voor het milieu.

Is het Nederlandse voorbeeld bruikbaar voor onze regering? De overheid werkt daar reeds enkele jaren met de zogenaamde Benchmarking convenanten. De energie-intensieve industrie gaat daarbij een verbintenis aan met de overheid zo snel mogelijk tot de wereldtop te behoren op het gebied van energie-efficiŽntie.Met deze stimulerende  werkwijze zal  tegen 2012 een vermindering van de CO2 uitstoot in de industrie van 4,6 miljoen ton worden gerealiseerd.

Ook het stimuleren van emmissiereductieprojecten in ontwikkelingslanden en landen met een ecomomie in overgang is noodzakelijk om tot een duurzame ontwikkeling te komen. Landen als China, India en BraziliŽ zijn snel groeiend op het vlak van emissies. Bedrijven die zich via internationale samenwerking inzetten voor een dergelijke ontwikkeling moeten  daarvoor beloond worden.

Rationeel energiegebruik

Huis aan de Voorne, een project beschermd wonen van Monnikenheid: een concreet voorbeeld van duurzaam bouwen