Alles voor Vlamingen en Walen binnen een beter BelgiŽ

 

 

Ik moest 2 maal slikken toen ik de gedachte van Geert Buelens deze week las. Volgens Buelens verdoezelt Yves Leterme zijn logische keuze door ze voor te stellen alsof hij hiermee alleen maar meer bevoegdheden voor Vlaanderen wil bekomen. Ik lees de kritische schrijver en hoogleraar moderne Nederlandse cultuur aan de Universiteit van Utrecht regelmatig geboeid. We kruisen elkaar in deze rubriek in de Morgen, maar ontmoetten elkaar zelden. Ik heb waardering voor Geert Buelens, ken zijn schrijverstalent en zijn kritische gedachten, maar in deze vond ik een gedachtefout.

 

Ik ken Yves Leterme nu zo ongeveer een 6-tal jaar wat beter. Ik heb gaandeweg zeer veel waardering voor hem gekregen. Hij is integer en verstandig, begaan met de mensen, niet bezig met zichzelf, serieus, veeleisend voor zijn omgeving en zichzelf en echt bekommerd om de samenleving, zowel om de Vlamingen als om de Walen. Zoals ik hem bezig zie en beluister wil hij dat de Waal het even goed heeft als de Vlaming. Hij is perfect tweetalig, het Frans ligt hem minstens even goed in de mond dan het Nederlands.

Hij heeft zich geŽngageerd voor Vlaanderen en heeft effectief ook getekend om een programma voor de Vlamingen waar te maken en af te werken. Dat kan hij blijkbaar niet alleen vanuit een Vlaamse Regering, dat kan hij nog beter vanuit een Federale Regering. Ik herinner mij dat ik als Staatssecretaris voor volksgezondheid en gehandicaptenbeleid in de Federale Regering ook een paar zeer efficiŽnte bijdragen heb kunnen leveren voor de autonomie van Kind en Gezin in Vlaanderen en ONE in WalloniŽ. Beide organisaties hebben een goed beleid voor kinderen en gezinnen uitgestippeld respectievelijk in Vlaanderen en WalloniŽ. Ik heb ook het toenmalige Rijksfonds voor Sociale Reclassering voor gehandicapten gesplitst en toevertrouwd aan de toenmalige Vlaamse en Waalse autoriteiten. Zowel in WalloniŽ als in Vlaanderen varen deze instellingen vandaag een eigentijdse koers ten dienste van en voor gehandicapten. En dat heeft mij niet belet om intussen ook de federale wetgeving op de tegemoetkomingen van gehandicapten uit te bouwen en de federale wetgeving op de orgaantransplantaties voor alle Belgen. Als  ik zie hoe we ten behoeve van de derde Scheldeverdieping in Antwerpen de laatste jaren vanuit Vlaanderen beter en sneller kunnen onderhandelen met Nederland - de tweede verdieping duurde in onderhandelingen meer dan dubbel zolang als de derde - , dan heb ik vertrouwen in de drive waarmee Yves Leterme zich inspant om een beleid te voeren voor alle Vlamingen, Walen en Brusselaars en dus voor alle Belgen.

 

Zo voel ik de inzet van Yves Leterme aan. Hij is niet bezig met zichzelf, hij voelt aan dat hij geduwd en gestuwd wordt om zich voor te stellen bij de eerstkomende verkiezingen. Pleegt hij daarom woordbreuk? Absoluut niet. Daar is het Geert Buelens ook niet om te doen. Op drie jaar is heel wat veranderd, op drie jaar werd veel gerealiseerd, op drie jaar heeft hij kunnen vaststellen wat hij wel en niet kon waarmaken. En wie kan beter dan hij, die perfect aanvoelt wat er beter  kan in WaloniŽ en Vlaanderen, zich inzetten voor deze federale verkiezingen? Ik heb Yves nooit horen zeggen dat het ďalleen maarĒ om meer Vlaamse bevoegdheden te doen zou zijn. Hij heeft integendeel al aangetoond dat meer bevoegdhedern voor Vlaanderen natuurlijk ook meer autonomie voor WalloniŽ betekent en dat BelgiŽ daarvan beter wordt. Als de mensen het willen, wil hij dus wel premier worden voor alle Belgen.

 

En over politiek talent gesproken, - dat er volgens Geert Buelens te weinig is - alle ministers zetten zich tijdens de komende verkiezingen in en gaan op een lijst staan om hun partij te dienen. Is het onlogisch dat elkeen zijn of haar talenten ter beschikking stelt om zijn of haar partij sterk te maken, om het programma waarin ze geloven te realiseren? Het echte probleem is niet het tekort aan politiek talent. Het ware probleem waarmee we in dit land te maken hebben, is dat we te veel verkiezingen op te korte tijd hebben. Vorig jaar gemeente-  en provincieverkiezingen, dit jaar federale verkiezingen en in 2009 Europese en deelstatenverkiezingen. Het wordt hoog tijd dat we er naar streven de Europese, de federale en de verkiezingen voor de deelstaten te houden op hetzelfde moment. En dan krijgt elke politicus/politica de gelegenheid om vanuit het biotoop waarin hij/zij is opgegroeid en met de talenten die hij/zij heeft meegekregen mee te bouwen aan een warme en evenwichtige samenleving en komt de juiste man/vrouw op de juiste plaats. 

 

 

 

Wivina Demeester-De Meyer is gewezen minister in de Federale en Vlaamse regering